Sen tatli uykundaydin birtanem
Gul yuzunu cizdim ben gokyuzune
Dudaklarindi sabahin alaca kizilligi
Gulumseyen gozlerindi sanki gunes
Bir taraf karanlik rengi saclarin gibi
Bir tarafsa aydinlik safligin kadar
Bir de beni cizeyim dedim yanina
Kiyamadim renklerin masum bakisina
Yoruldu artik valla sizlar kollarim
Uzanip seyredeyim seni bir dedim
Oyle guzel ve sicaktiki bana bakisin
Iste o an sana sirilsiklam asik oldum

sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı, canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı…

“bir insanı sevmekle başlıyordu her şey”
ve boşanmak için
en az iki şahit gerekiyordu

“senden sonrasının adı
benim için
yalnızlık”

acıya sürmeli gözlerinle baktın
ölüm sanrılarına gebeyken düşlerim
ben sen olmaktan
başka bir şey dilemiyordum
oysaki
adımı unutan tanrıdan.

el pençe duran yaralarım vardı
hasretten yana
gün yüzü görmemiş hayallerimin
sığınağı
sorgusuz/sualsiz/yalnız
gecelerimdi.

içimde acı tortusu kaldı
buğulu gözlerinin
bir son yazmalıydık
sensiz sokaklara küsen
yalnızlığımla
değil miydi
zaten
suya yazılmıştı bizim adımız
yan yana.